Novela de personaxes, en cada capítulo o autor fía unha historia que se compón a través da personalidade dos seus protagonistas. A miseria, a envexa, o resentimento, concentrados nunha pequena poboación, son tamén parte fundamental da trama.

A novela ten un estilo sinxelo e diáfano, un ritmo e unha estrutura que facilitan a lectura. O autor pretende que o lector atope sentimentos, emoción, reflexión e, sobre todo, verdade.

Na localidade costeira de Santa María de Pontás nada parece ser capaz de romper o silencio co que os seus habitantes protéxense e encobren: nin o regreso de Arturo, novo emigrado a Alemaña, nin a aparición da sensual Paula, que rexentará un concorrido bar, ata a súa caída… As andanzas dos personaxes -Sandra, Lalo, Tere, Santi-  que constitúen as diferentes voces desta novela coral van prefigurando o arquetipo colectivo do seu, no fondo, único personaxe principal: a poboación de Santa María de Pontás.

Baixo unha aparencia de normalidade escóndense os enconados xogos de poder dunha comunidade clasista, pechada e endogámica, caldo de cultivo para as máis abxectas paixóns do ser humano que, cociñadas ao lume lento dun desapiadado materialismo, desencadearán o tráxico final que aparecerá ante o lector como única e fatal solución: un desgarrador berro liberador que resoará, despois do silencio, co cariz dun verdadeiro acto de axustizamento.

En 2007 publica o seu primeiro poemario "Durante todo el día" (Editorial Diedycul, Madrid). Tríptico poético cuxos versos transmiten un diálogo consigo mesmo desde a soidade e o silencio asumidos. Dous anos despois publica "Ángel azul" (Edicións Vitruvio, Madrid). O racho, a soidade e a impotencia son constantes neste poemario; o amor convértese na única esperanza. O seu terceiro traballo, "Asalto al cielo" (Edicións Vitruvio, Madrid, 2010), é unha poética e singular carta de navegación, un poemario cheo de nomes, cifras, libros, películas, que case como un diario, convértese nunha sagaz crítica da nosa sociedade e no reclamo perfecto dunha forma de vida máis culta e sensibilizada. En 2011 publica "Los diablos" (Espino Albar, Pontedeume), novamente atopámonos cos versos abatidos dun autor que cuestiona o sistema establecido e a mediocridade que o atafega. Nin a indiferenza nin o desamor son capaces de acalar a súa voz. En 2013 aparece no seu blogue SALVADOR MIRA POESÍA, no que combina os seus poemas con pintura e fotografía, o seu último poemario "Ensoñaciones desde el filo". Estes cinco poemarios dan forma á totalidade da súa obra: "Desterro en la Tierra" (Edicións Vitruvio, Madrid, 2017).