Madrid, 15 de xuño de 2011.- Antonio José de Mendoza Caamaño y Sotomayor, marqués de Villagarcía e vicerrei de Perú, foi a figura protagonista da conferencia que a doutora en Historia de América María del Carmen Martín Rubio ofreceu esta tarde na Casa de Galicia en Madrid, "Antonio José de Mendoza, o vicerrei galego que venceu a Inglaterra no Caribe".

A conferenciante foi presentada polo delegado da Xunta de Galicia en Madrid, José Ramón Ónega, quen destacou o seu moitos méritos académicos e de investigación. Entre o numeroso público que acudiu á Casa interesado por esta figura histórica estaba o senador Gabriel Elorriaga.

Martín Rubio explicou que Antonio José de Mendoza Caamaño e Sotomayor pertenceu a dous familia nobres de Vegas de Matute (Segovia) e de Villagarcía de Arosa (Pontevedra). O seu alto status social levouno a desempeñar importantes cargos ao servizo da monarquía. En 1735 Felipe V nomeoulle vicerrei de Perú, cando xa tiña sesenta e sete anos. A pesar da súa idade avanzada, nos primeiros anos de goberno, conseguiu sanear a Facenda pública peruana, pero a partir de 1739 houbo de defender e protexer os territorios americanos comprendidos dende o Caribe a Arxentina, sen apenas recursos financeiros. A pesar diso, grazas ao seu celo e eficacia, as escuadras inglesas, aínda que sempre estiveron amparados polo seu rei Jorge II, non puideron apoderarse daqueles pretendidos territorios.

A conferenciante resaltou a figura do Vicerrei Villagarcía, moi pouco coñecida en España e non obstante de gran valor histórico. Mediante a exposición oral e as fotografías que proxectou, todos os asistentes percibiron as formas de vida imperantes na primeira metade do XVIII, o Século da Luces, a gran problemática política que atravesaba España e os esforzos do Vicerrei para contela en América.

María del Carmen Martín Rubio é doutora en Historia de América pola Universidade Complutense de Madrid, profesora honoraria da Universidade Nacional San Antonio Abad del Cusco, profesora honoraria da Universidade Andina do Cusco, profesora honoraria da Universidade Nacional Maior San Marcos de Lima e académica correspondente da Real Academia Hispanoamericana. As súas investigacións históricas centráronse no estudo dos pobos precolombinos; entre elas destacan "Relación da Cidade do Cusco, (2 edicións); "Carlos V, Emperador das Illas e Terra Firme do Mar Océano", "Suma e narración dos Incas" (5 edicións), "Vallecas. Historia dun lugar de Madrid".