Hoy
Non hai eventos para hoxe
Próximos eventos
Non hai próximos eventos
Eventos recientes
Como dignos representantes da raza grifóns, Man e Bel son os protagonistas do libro. Eles están en cada páxina coa súa individualidade, coa súa rutina diaria e co seu encanto. Están presentes na vida da autora, polo que ela, ineludiblemente cóase no conto coas súas vivencias. O libro é froito da súa necesidade de compartilas.
Ana Asparouhova é artista de profesión e naturalmente, á hora de elaborar o libro o primeiro que aprecereron foron os debuxos. Despois completouno co texto.
O libro está dirixido aos amantes do mellor amigo do home, a pequenos e grandes.
Como dignos representantes da raza grifóns, Man e Bel son os protagonistas do libro. Eles están en cada páxina coa súa individualidade, coa súa rutina diaria e co seu encanto. Están presentes na vida da autora, polo que ela, ineludiblemente cóase no conto coas súas vivencias. O libro é froito da súa necesidade de compartilas.
Ana Asparouhova é artista de profesión e naturalmente, á hora de elaborar o libro o primeiro que aprecereron foron os debuxos. Despois completouno co texto.
O libro está dirixido aos amantes do mellor amigo do home, a pequenos e grandes.
Después de ganar en el 2005 el premio Fernando Arenas con su primera novela, “Yacentes”, Jesús Arsenio Díaz (A Coruña, 1943) presenta su nueva obra, “El contubernio de Lisboa”. Se trata de una historia que se desarrolla principalmente entre los años 1957 y 1959, que se completa con dos epílogos y que remata en una relación alfabética de personas, animales y cosas cuya consulta puede facilitar la lectura, al estilo de los índices con los que Cunqueiro concluía algunos de sus libros. Esta inclusión sirve para que el prologuista del libro, Chema Paz Gago, señale esta veta cunqueiriana, a la...
Después de ganar en el 2005 el premio Fernando Arenas con su primera novela, “Yacentes”, Jesús Arsenio Díaz (A Coruña, 1943) presenta su nueva obra, “El contubernio de Lisboa”. Se trata de una historia que se desarrolla principalmente entre los años 1957 y 1959, que se completa con dos epílogos y que remata en una relación alfabética de personas, animales y cosas cuya consulta puede facilitar la lectura, al estilo de los índices con los que Cunqueiro concluía algunos de sus libros. Esta inclusión sirve para que el prologuista del libro, Chema Paz Gago, señale esta veta cunqueiriana, a la...
Transcorren os anos sesenta. A aparición do corpo dunha moza salvaxemente mutilada na beira do río Sar desecadena unha secuencia de acontecementos na columna vertebral do tecido social da cidade de Santiago de Compostela. Unha complexa rede de ambición e envilecemento, cos seus variopintos personaxes inmersos no odio, o amor e a lealtade, fan desta novela un libro emocionante e seductor.
Trátase, nada máis e nada menos, que do poder da vida e da morte a través de diversos escenarios cos seus peculiares actores. O resultado é un argumento tremendamente sólido con dous mundos contrapostos,...
Transcorren os anos sesenta. A aparición do corpo dunha moza salvaxemente mutilada na beira do río Sar desecadena unha secuencia de acontecementos na columna vertebral do tecido social da cidade de Santiago de Compostela. Unha complexa rede de ambición e envilecemento, cos seus variopintos personaxes inmersos no odio, o amor e a lealtade, fan desta novela un libro emocionante e seductor.
Trátase, nada máis e nada menos, que do poder da vida e da morte a través de diversos escenarios cos seus peculiares actores. O resultado é un argumento tremendamente sólido con dous mundos contrapostos,...
O seu traballo é liberdade, pracer, coñecemento, crecemento e experimentación. Cada papel, cada lenzo, é un reto sobre o que aflora o subconsciente. Cada obra é un campo de experimentación, unha nova aventura persoal. Non pon portas ao fluír creativo. Cada material impón os seus límites e abre posibilidades de xogo exclusivas. Ás veces desenvolve proxectos nos que volveu aos seus inicios e retomou o retrato, facendo unha paréntese no seu camiño abstracto. Non acepta limitarse na estreitez de ter que repetirse, copiarse a si mesma. A diversidade no seu traballo é a súa riqueza, a única forma...
O seu traballo é liberdade, pracer, coñecemento, crecemento e experimentación. Cada papel, cada lenzo, é un reto sobre o que aflora o subconsciente. Cada obra é un campo de experimentación, unha nova aventura persoal. Non pon portas ao fluír creativo. Cada material impón os seus límites e abre posibilidades de xogo exclusivas. Ás veces desenvolve proxectos nos que volveu aos seus inicios e retomou o retrato, facendo unha paréntese no seu camiño abstracto. Non acepta limitarse na estreitez de ter que repetirse, copiarse a si mesma. A diversidade no seu traballo é a súa riqueza, a única forma...
Fernando Lafuente pinta taboleiros que descompón primeiro para compoñer despois segundo unha concepción xeométrica do espazo. Este proceso permítelle enriquecer o "debuxo" e os límites de cor, ademais de permitir que o vacío se comporte como unha peza máis. O plano en si mesmo e o plano no contexto, a ensamblaxe de planos, a pintura sen soporte, antes e en si mesmo como obra. Formar parte da obra e ser estrutura ao mesmo tempo.
Coa súa obra, o autor pretende incluír o soporte como pintura, desentendéndose do límite da obra e chegar á desaparición do soporte.
A súa obra está composta...
Fernando Lafuente pinta taboleiros que descompón primeiro para compoñer despois segundo unha concepción xeométrica do espazo. Este proceso permítelle enriquecer o "debuxo" e os límites de cor, ademais de permitir que o vacío se comporte como unha peza máis. O plano en si mesmo e o plano no contexto, a ensamblaxe de planos, a pintura sen soporte, antes e en si mesmo como obra. Formar parte da obra e ser estrutura ao mesmo tempo.
Coa súa obra, o autor pretende incluír o soporte como pintura, desentendéndose do límite da obra e chegar á desaparición do soporte.
A súa obra está composta...